Drodzy Pacjenci.

W celu umówienia się na spotkanie zapraszamy do zakładki WIZYTY.

Tam znajdują się numery kontaktowe do Terapeutów.

Wielowymiarowa (trójpłaszczyznowa) terapia manualna stopy opiera się na neurofizjologicznych podstawach genetycznie uwarunkowanego rozwoju ruchowego, uwzględniając globalne wzorce ruchowe, pojawiające się w rozwoju nóg noworodków i niemowląt.
Około 3/4 m życia w rozwoju pojawia się wzorzec ustawienia kończyny dolnej w odwiedzeniu, zgięciu, rotacji zewnętrznej w stawie biodrowym, zgięciu w stawie kolanowym oraz w supinacji w stopie w stawie skokowym dolnym. Jest on podstawowym funkcjonalnym wzorcem w kończyny dolnej w pozycji leżenia na plecach, brzuchu i bokiem w kolejnych etapach rozwoju ruchowego.
Wzorzec ten wykorzystywany jest jako chwyt diagnostyczny w ocenie biomechaniki i zaburzeń anatomicznych stóp. Dzięki niemu w stosunkowo łatwy sposób możemy ocenić ruchomość i prawidłowość ustawienia względem siebie wszystkich elementów łańcucha kinematycznego całej kończyny dolnej – ograniczenia ruchomości stawu biodrowego, osiowe ustawienie stawu kolanowego oraz ograniczenia ruchomości stopy.
Niezwykle ciężko jest ustalić powód powstania deformacji w obrębie stóp, jednakże najważniejsze jest znaleźć, dzięki chwytom diagnostycznym, problem główny i dobrać terapię do potrzeb indywidualnych danego pacjenta.

Rodzaje wad stóp:
  • stopa sierpowata (szpotawa),
  • stopa końska,
  • stopa piętowa,
  • stopa płasko-koślawa.
Każdej wadzie stóp towarzyszy skrócenie mięśni. Na skutek tego skrócenia dochodzi do zablokowania stawu. Czynnościowe następstwa tych deficytów rozprzestrzeniają się na wyżej położone stawy – staw kolanowy i biodrowy. Przywiedzenie stopy pociąga za sobą ustawienie podudzia, a to poprzez staw kolanowy powoduje rotację wewnętrzną uda w wstawie biodrowym, co w następstwie daje ograniczenie jego odwodzenia. Możemy też spotkać się z sytuacją odwrotną, gdzie wrodzona dysfunkcja w obrębie stawu biodrowego powoduje nieprawidłowe ustawienie stopy.
Terapia polega na wykorzystaniu wzorca fizjologicznego dla stopy dziecka 3/4 miesięcznego, czyli w tzw. pozycji neutralnej dla stawów w obrębie kończyny dolnej. Supinacyjne ustawienie stopy towarzyszące takiej pozycji biodra powoduje równoległe ustawienie obu łuków stopy, obu brzegów przyśrodkowego i bocznego oraz ustawienie prostopadłe wszystkich powierzchni stawowych w obrębie stopy. Terapii nie wykonuje się w kierunku ograniczenia ruchomości tylko w kierunku skróconych mięśni. Rozciąganie wykonujemy min. 2 razy dziennie przez ok 5 minut każdą stopę. Tak długie rozciąganie powoduje pobudzenie prioprocepcji w obrębie stopy i adaptowanie nowych bodźców ze stawów stopy w mózgu dla utrwalenia efektu biernego rozciągania. Dodatkowym elementem wspierającym utrwalenie efektów jest zastosowanie bandaża, który nie ogranicza ruchów dziecka a jedynie wspomaga utrwalenie działania terapeutycznego.
Długość trwania terapii zależy od wcześniejszego czasu utrwalania deformacji. U noworodka terapia przeciętnie trwa do 5 – 10 tygodni. U dziecka 5-6 miesięcznego zazwyczaj ok 5-6m i adekwatnie w dziecka 3 letniego ok 3 lat.
Atutami wielowymiarowej terapii manualnej stóp jest brak konieczności operowania stopy zdeformowanej, jej gipsowanie i unieruchamiane w szynie. Działania te zaburzają fizjologiczny rozwój dziecka, hamują rozwój kończyny ( skrót oraz zmniejszenie obwodu – wielokrotnie utrzymujące się całe życie), prowadzą do zaniku mięśni i utrwalania patologicznych wzorców ruchowych.