Integracja sensoryczna (przetwarzanie sensoryczne) to proces organizacji dostarczanych do mózgu wrażeń zmysłowych pochodzących ze środowiska oraz z własnego ciała w taki sposób, aby mogły zostać wykorzystane w celowym działaniu.

Proces integracji sensorycznej zaczyna się w pierwszych tygodniach życia płodowego, a najintensywniej przebiega do końca wieku przedszkolnego.

Jeżeli wystąpią zaburzenia tego procesu, to pojawią się dysfunkcje w rozwoju motorycznym, poznawczym lub zachowaniu dziecka.

Celem terapii Integracji Sensorycznej (SI) jest poprawa przesyłania oraz organizacji wrażeń zmysłowych poprzez kontrolowane dostarczanie bodźców zmysłowych tak, aby dziecko odpowiedziało adekwatną reakcją adaptacyjną.

Terapia SI

Terapia Integracji Sensorycznej ma postać "naukowej zabawy", w której używany jest specjalistyczny sprzęt stymulujący układ nerwowy. Poprzez ćwiczenia z wykwalifikowanym terapeutą kształtuje się oraz poprawia połączenia synaptyczne w ośrodkowym układzie nerwowym, co wpływa na właściwe przetwarzanie informacji sensorycznych (zmysłowych), co w konsekwencji poprawia funkcjonowanie dziecka.

Do kogo skierowana jest terapia SI

Oto niektóre z czynników mogących świadczyć o dysfunkcjach związanych z integracją sensoryczną (u dziecka z dysfunkcjami związanymi z integracją sensoryczną występuje kilka czynników z poniższej listy):
- nadmierna wrażliwość na ruch, bodźce dotykowe, słuchowe, wzrokowe
- niedostateczna wrażliwość na wymienione bodźce
- kłopoty z koncentracją uwagi
- impulsywność
- zbyt duża lub zbyt mała aktywność ruchowa
- problemy z koordynacją ruchową
- opóźniony rozwój mowy
- opóźniony rozwój ruchowy
- trudności szkolne